Ռուսական հակաքաղցկեղային պատվաստանյութը առաջին հաջող արդյունքն է գրանցել․ բուժառուի մոտ մետաստազներն այլևս չեն հայտնաբերվում

Ռուսաստանում մշակված անհատականացված հակաքաղցկեղային պատվաստանյութի կիրառման առաջին արդյունքները խոստումնալից են։ «Նեոօնկովակ» (Неоонковак) անվանումը կրող դեղամիջոցով բուժման կուրսն ավարտած առաջին բուժառուի մոտ, ըստ ռուսական կողմի հաղորդագրության, մետաստազներն այլևս չեն հայտնաբերվում, իսկ վերջին չորս ամիսների ընթացքում նոր ուռուցքային օջախներ չեն արձանագրվել։

Պատվաստանյութը ապրիլի 1-ին ներարկվել է Կուրսկի մարզի 60-ամյա բնակչին, որի մոտ ախտորոշվել էր մաշկի մելանոմա։ Տղամարդու հիվանդությունը տարիներ առաջ արդեն բուժվել էր վիրահատական ճանապարհով, սակայն հետագայում կրկին զարգացել էր՝ ախտահարելով ավշային հանգույցները։

«Նեոօնկովակը» մՌՆԹ տեխնոլոգիայի վրա հիմնված անհատականացված պատվաստանյութ է։ Դրա առանձնահատկությունն այն է, որ յուրաքանչյուր պացիենտի համար պատրաստվում է առանձին՝ հաշվի առնելով նրա ուռուցքի գենետիկական առանձնահատկությունները։ Նպատակն է իմունային համակարգին սովորեցնել ճանաչել քաղցկեղային բջիջները և ինքնուրույն պայքարել դրանց դեմ՝ ներառյալ մետաստազները։

Բուժումն իրականացվում է նաև իմունային համակարգի վերահսկիչ կետերի արգելակիչների կիրառմամբ։ Այսինքն խոսքը ոչ թե սովորական պատվաստման, այլ անհատականացված հակաուռուցքային թերապիայի մասին է։

Ռուսաստանի Գամալեայի անվան համաճարակաբանության և մանրէաբանության ազգային հետազոտական կենտրոնի գիտական ղեկավար, ակադեմիկոս Ալեքսանդր Գինցբուրգի հաղորդմամբ առաջին պացիենտն արդեն ավարտել է բուժման կուրսը։ Նրա վիճակը վերահսկվում է ամեն ամիս մանրամասն համակարգչային տոմոգրաֆիայի միջոցով։ Բժիշկները նախատեսում են շարունակել հսկողությունը երեք տարի։

Ռուսաստանում մտադիր են ընդլայնել ծրագրի շրջանակները։ Նախատեսվում է պատվաստանյութը կիրառել նաև այլ պացիենտների բուժման համար։ Մինչև տարեվերջ նախատեսված է բուժել շուրջ 20 մարդու, իսկ պետության ֆինանսավորմամբ ծրագիրը պետք է ընդգրկի ավելի մեծ թվով պացիենտների։

Այնուամենայնիվ, մասնագետները զգուշացնում են, որ մեկ պացիենտի մոտ արձանագրված դրական արդյունքը դեռևս չի կարելի համարել քաղցկեղի բուժման համընդհանուր լուծում։ Անհրաժեշտ են ավելի մեծածավալ կլինիկական հետազոտություններ և երկարաժամկետ դիտարկումներ՝ պարզելու պատվաստանյութի արդյունավետությունն ու հնարավոր սահմանափակումները։

Չնայած դրան անհատականացված հակաքաղցկեղային պատվաստանյութերի զարգացումը ժամանակակից ուռուցքաբանության ամենահեռանկարային ուղղություններից է։ Եթե հետագա հետազոտությունները հաստատեն առաջին արդյունքները, սա կարող է նոր հնարավորություններ բացել հատկապես այն պացիենտների համար, որոնց մոտ հիվանդությունը կրկնվում է կամ տարածվում այլ օրգաններ։

Արմինե Մելքոնյան