Մոսկվան սպասում է հստակ պատասխանի, իսկ Փաշինյանը մեկնում է Թուրքիա․ ո՞վ է ում դաշտ գցում գնդակը

Վաղը՝ նոյեմբերի 11-ին, Մոսկվայում կայանալու է ՀԱՊԿ անդամ պետությունների ղեկավարների գագաթնաժողովը։ Հայաստանը, չնայած կազմակերպության աշխատանքին մասնակցությունը սառեցնելու մասին հայտարարությանը, իրավաբանորեն շարունակում է մնալ ՀԱՊԿ անդամ։

Այսօր Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը ևս մեկ անգամ ընդգծել է, որ Հայաստանը կազմակերպությունից դուրս գալու պաշտոնական դիմում չի ներկայացրել։ Այսինքն՝ Մոսկվան սպասում է Երևանի հստակ որոշմանը։

Բայց ի՞նչ է անում Նիկոլ Փաշինյանը։ Հենց այն օրը, երբ Մոսկվայում քննարկվելու է Հայաստանի կարգավիճակը ՀԱՊԿ-ում, նա մեկնում է Թուրքիա՝ մասնակցելու կլիմայի փոփոխության համաժողովին։

Ստացվում է բավական ուշագրավ քաղաքական պատկեր․ Ռուսաստանը պահանջում է հստակություն, Հայաստանը շարունակում է մնալ կազմակերպության անդամ, բայց չի մասնակցում նրա աշխատանքին, իսկ Փաշինյանը նույն այդ օրը մեկնում է Թուրքիա՝ Էրդողանի հրավերով։

Հարց է առաջանում՝ արդյո՞ք սա Մոսկվային ուղղված հերթական քաղաքական արհամարհանքի ցուցադրություն չէ։ Եվ եթե Փաշինյանն իսկապես որոշել է խզել Հայաստանի կապը ՀԱՊԿ-ի հետ, ի՞նչն է նրան խանգարում դա ասել ուղիղ տեքստով և ստանձնել որոշման պատասխանատվությունը։

Թե՞ սա փոխադարձ քաղաքական սպասման խաղ է, որտեղ կողմերից յուրաքանչյուրը գնդակը մյուսի դաշտն է նետում՝ խուսափելով վերջնական քայլից։

Մի բան ակնհայտ է․ Հայաստանի անվտանգային ճարտարապետության հարցը չի կարող վերածվել Նիկոլ Փաշինյանի անվերջանալի քաղաքական խաղերի։ Իսկ դրա գինը վճարելու է ոչ թե Փաշինյանը, այլ Հայաստանը։ 

Արմինե Մելքոնյան