Լոբի մաքրելուց մինչև 709 միլիոնանոց շվայտություն․ Կոնդի կառավարական դաչան՝ իշխանական վայելքների հասցե

Հանրության աչքի առաջ լոբի մաքրող, կուկուռուզ ուտող, հասարակ մարդու կյանքով ապրելու տպավորություն ստեղծող Նիկոլ Փաշինյանը, կարծես, բոլորովին այլ իրականություն ունի Կոնդի կառավարական առանձնատանը։ Մինչ իշխանական քարոզչությունը հանրությանը մատուցում է լոբի մաքրելու ու կուկուռուզ ուտելու տեսարանները, որպես հասարակ ժողովրդի հետ նույնանալու ապացույց, պետբյուջեից կառավարական առանձնատների տնտեսության պահպանման համար տարեցտարի ավելի մեծ գումարներ են հատկացվում։ Շատ սրտաճմլիկ մի սցենար էլ խաղարկեց Աննա Հակոբյանը, երբ բաժանման արարի ժամանակ , հայտարարեց, թե անգամ սեփական շոր չի ունեցել հագնելու համար։ Հավանաբար այդտեղ էլ նախկինները մեղավոր կլինեին, եթե չլինեին թվերը։ Սերժ Սարգսյանի կառավարման վերջին տարում կառավարական դաչայի համար հատկացվել է 360մլն դրամ գումար։ Իսկ ահա «համեստ» կենցաղով ապրող և շորի գումար չունեցող ընտանիքի օրոք այդ գումարը գրեթե կրկնապատկվել է։ 

Այնուամենայնիվ թվերն ավելի խոսուն են. 2023 թվականին հատկացումը կազմել է շուրջ 542 միլիոն դրամ, 2024-ին՝ 603 միլիոն, իսկ 2026 թվականի պետական բյուջեով՝ 621 միլիոն 340 հազար դրամ։ 2027 թվականի բյուջեի քննարկումների ընթացքում Լիլիթ Մակունցը հաստատեց 709 միլիոն դրամ թիվը։

Սա արդեն ոչ թե սովորական կենցաղային ծախս է, այլ պետական միջոցների տնօրինման վերաբերյալ լուրջ հարցերի առիթ։ Ու այդ հարցերից մեկն էլ մնում է այն թե մեկ ժամում 80 000 դրամ ծախսող ընտանիքը մի՞թե մի քիչ գումար չի կարող հատկացնել ընտանիքի մոր հագուստի համար։

Իհարկե, առանձնատների պահպանությունը, անվտանգությունն ու սպասարկումը ծախսեր են պահանջում։ Բայց արդյո՞ք հանրությունը պարտավոր է առանց մանրամասն հաշվետվության ընդունել այդ ծախսերի անընդհատ աճը։ Որքա՞ն է գնում անվտանգության, աշխատակիցների աշխատավարձերի, կոմունալ ծառայությունների, սննդի, կենցաղային սպասարկման և այլ կարիքների վրա։ Ո՞վ է վերահսկում այդ ծախսերը։ Եվ որքանո՞վ է արդարացված նախկիններին պադավատապետեւթյան համար քննադատելով իշխանության գալն ու նախկինների գլուխը կրկնակի լվանալը։ Իշխանությունը սիրում է խոսել համեստությունից, ժողովրդին մոտ լինելուց և նախկին արտոնյալ համակարգը վերացնելուց։ Բայց եթե մի կողմից քաղաքացիներին համոզում ես, որ պետք է համակերպվեն սոցիալական դժվարությունների հետ, իսկ մյուս կողմից պետական բյուջեից միլիոնավոր դրամներ են ուղղվում իշխանական վերնախավի կենցաղն ապահովելուն, ապա խոսքերի և իրականության միջև ակնհայտ հակասություն է առաջանում։ Հանրությունը լոբի մաքրելու տեսարաններով չի կարող գնահատել իշխանության համեստությունը։ Այն պետք է գնահատի բյուջեի թվերով, ծախսերի թափանցիկությամբ և հաշվետվողականությամբ։